QUE É O DIÑEIRO?

Nesta ligazón explícase nun documental ben levado que é o diñeiro. O documental é un pouco longo, pero coido que na primeira media hora xa podedes aprehender o significado. E tamén pensar en como podemos disipar a néboa que nos envolve no camiñar que nos conduce de forma directa ao baleiro, ao acantilado...Que é o diñeiro?

GÜNTER WALLRAF E O "NOVO" RACISMO

Ler a Günter Wallraf, Con los perdedores del mejor de los mundos (Anagrama, 2010) representa un camiño cara ao peor de nós mesmos como sociedade. Por moito que fale da sociedade alemá, non deixa de ser unha luz sobre as zonas escuras da sociedade española, e tamén da galega.

Recollo algún fragmento inicial que ilustra perfectamente como reacciona a xente ante un "negro" (Wallraf disfrazouse de negro para levar a cabo o seu proxecto de investigación...."¿Como se vive en Alemania si uno es negro?".

Como grupo de apoio ía un grupo de persoas "brancas", a familia Hildebrandt. Nunha desas escenas, despois de que Wallraf tentara alugar unha vivenda, este é o diálogo entre a caseira e a familia Hildebrandt:

"Sra. Hildebrandt: Llegamos un poco pronto...
Casera: No es nada. Yo ya estaba muerta de miedo. Ha venido un inquilino, un negro. A ése no lo puedo aceptar yo en esta casa.
Sr. Hildebrandt: Ah, sí, el que acaba de irse.
Casera: Aquí no encaja. Quería echar un vistazo al piso, aunque claro, por teléfono no puedo saber cómo es. Pero en esta casa no.
Sra Hildebrandt: ¿Qué clase de gente vive en el edificio?
Casera: Qué quiere que le diga. Bueno extranjeros como ése no. Yo no quería, de ninguna manera, no quería, pero...un negro. Negro como el betún, no me gusta nada...." (pp. 15-16)
Esta experiencia é máis habitual de que podedes pensar. E nas nosas cidades tamén. Isto, é un comportamento racista.

Acerta Wallraf na seguinte reflexión:
"Esto probablemente significa la variante moderna del racismo: "No tengo nada en contra de ellos. Pero, por favor, aquí no. Aquí no encajan." El racismo rancio niega al otro en general la dignidad humana y el derecho a la existencia, y es perfectamente palpable cuando el extraño se atreve a entrar en la jurisdicción del blanco. El racista moderno lo trata de otra manera. Le reconoce dignidad humana y el derecho a la existencia, pero de un modo abstracto, sólo mientras se mantenga a distancia. Con todo, en su círculo, el blanco sigue tratándolo indignamente" (p. 29)

No libro hai moitos máis casos de como estamos construindo a sociedade. Mentres os discursos de intelectuais, de elites universitarias, de políticos sigan instrumentalizando ao migrante connotado etnicamente como "capital" laboral e demográfico, a nosa sociedade non sera unha sociedade de acollida. Ademais, permitiremos o reducionismo e alentaremos comportamentos racistas. Mentres sigamos mentindo sobre o "racismo" da sociedade do noso contorno, nada poderemos avanzar.

O VALOR DE SETARA, DA ETNIA PASHTUN

Gocei co visionado dun documental chamado Afghan Star, o nome dun programa de Tolo TV, que consiste nunha especie de homólogo de Operación Triunfo. Non pola calidade dos que aí se cantaba, senón polo valor que ten a música e o valor para mudar aspectos sociais.

Setara, unha das cantantes, foi expulsada do programa por ousar bailar, libre do veo. Valor e coraxe dunha muller que sentía como cantando se sentía libre. Cantou e bailou sentíndose libre e iso, non hai doutrina ideolóxica, nin relixiosa, que nolo poda quitar.

Detrás, a presión do Consello de Sabios (Ulema) e dos talibáns para impedir no programa que se baile, e menos mulleres, e menos sen veo. Democracia dicides? Si, vale, xa sei que saíredes os relativistas a criticarme, pero tanto me ten. Considero que a relixión, interpretada e imposta desde o prisma machista e patriarcal, nunca debe interferir na vida pública e organizativa dun Estado e da súa sociedade. Cada persoa que crea no que queira crer, e que actúe en consonancia, se quere. Pero no eido do privado. Nos seus propios espazos de crenza e devoción.

Setara ten un mérito terrible, unha valentía decidida, sabedora dos seus propios medos (medo a morrer), o que invalidaría a máis dunha a seguir co seu soño de liberdade e igualdade.

Un bo documental. Recomendable.